که ناامید کردم من

آنگه را که امید داشت بر من

و نکردم آنچه را که باید می کردم

پس ای وای بر من 

کیف و کتاب یعنی مشق و تمرین یعنی امتحانات و دلهره‌هاش یعنی ترس و اضطراب یعنی فکر اینکه کی کارنامه می‌گیری یعنی فکر اینکه چند می‌گیری یعنی اینکه قبول می‌شی یعنی اینکه جواب دیگران‌ رو چی بدی.

حالا من موندم تو این باتلاق و نمی‌دونم چیکار کنم.

امسال حالم یه جوری بود یه جوری که نمی‌دونم چه جوری بود.

درسام رو بیشتر از همیشه می‌خوندم نمره‌هام‌رو کمتر از همی‌شه می‌گیرم.

حالا من موندم و جوابی که باید به ‌همه‌ی این ‌آدمایی بدم که یه جورایی این همه انتظار از من دارن.