تبليغاتX
هزارویک سال

 گم کرده‌ام من را

                        در بازتاب آیینه

و از ما بیزارم

                        چون مایی برای من نیست

باید آیینه را شکست

                        پشت آیینه رازی است

                                                      که در وجود آیینه نیست

خودم باید من را ببینم

                          آیینه‌ها تاریک شده‌اند.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم دی 1386ساعت 14:5  توسط فرشید  | 

آن کودک که گریه می‌کرد

                      و تو در آغوشت گرفتی

         دیگر گریه نکرد

                وسال‌هاست گریه نکرده‌است

 

آن کودک

         هرگز سخن نگفت

صدای دلنشین تو

              بر دلش نشست

                            و هرگز برنخواست

 

آن کودک

         هنوز نگاهش را  

                       به دیگری ندوخته

زیباییت او را نابینا ساخت.

                  

آن کودک من بودم.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم دی 1386ساعت 14:2  توسط فرشید  | 

درس خوندن‌و یه عالمه کتاب‌های رنگی کنارش

با امتحان دادن و سر جلسه نشستن و به این که کجا بشینی و کی بهت می‌رسونه یا به کی باید برسونی، بحث گرم بچه‌ها قبل و بعد از امتحان 

و این‌که چقدر درس میخونی و چند می‌گیری و چرا کم می‌گیری

با سرزنش‌های پدر و اینکه کم می‌خونی یا باید بیشتر بخونی و اینکه کنکور داری سال دیگه و باید آماده بشی و خیلی چیزای دیگه

توی یک کلمه یعنی مدرسه.

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم دی 1386ساعت 19:15  توسط فرشید  |