به نظر من آدم‌ها سه گروه هستن:

گروه اول:

من هیچ فکری نمی کنم، دیگران برای من تصمیم می‌گیرند و من هم‌جهت با میدان و افکار آنها حرکت می‌کنم و همسو با آنها و افکار و آنها می‌شوم.

بودن یا نبودن من مهم نیست پس بمیرم بهتر است.

گروه دوم:

منت هستم و خودم و همین، بدون توجه به دیگران و در جهتی که فکر می‌کنم درست است حرکت می‌کنم. هرگز به اطراف خودم نگاه نمی‌کنم و سعی بر همسو کردن دیگران بر راه درست ندارم.

من راه خودم را می‌روم، آسیب هم نمی‌بینم ولی حس انسانیت من کو؟...

من فردی پست و حقیر هستم که دیگران برایم اهمیت ندارند.

گروه سوم:

من هستم و دیگران و خیلی‌های دیگر. من من سعی دارم دیگران را هم‌جهت و هم‌سو با راه انتخوابی خود که بهترین راه می‌دانم کنم.

من کسی هستم که به اجتماع اهمیت می‌دهم، به دیگران احترام می‌گذارم و با آنها همدل می‌شوم. من به گونه‌ای رفتار می‌کنم که در عین احترام به دیگران و تلاش در جهت هم‌سو کردن دیگران با خود، آسیب هم نبینم.

من تلاش خود را برای هم‌سو کردن دیگران و اهمیت به آن‌ها کرده‌ام، و همین اهمیت دارد. هرچند ممکنه افرادی با من هم‌سو نشوند.

شما کدام راه را انتخواب می‌کنید؟...